மகிழம்பூச்சரம்

வாடினாலும் வாசம் மாறாத எண்ணங்களின் வண்ணச்சரங்கள்......

நண்பர்கள்

குற்ற உணர்விலிருந்து மீள, சம்பந்தப்பட்டவரிடம் மன்னிப்பு கேட்பதில்  இரண்டு பிரச்சினைகள் உள்ளன.

முதலாவது, சில விசயங்களை உண்மையாக எடுத்துக் கூறி மன்னிப்பு கேட்கமுடியாது. மகனையோ, நண்பனையோ, சகோதரனையோ மன்னிக்கும் உறவுகள் சில விசயங்களில் கணவன்/மனைவியை மன்னித்துக் கொள்வதில்லை. நான் குறிப்பிடும் சிக்கல் புரியும் என்று நினைக்கிறேன். இது போன்ற விசயங்களை எடுத்துக்கூறி மன்னிப்பு கேட்டாலும், பிற்காலத்தில் இதுவே ஆயுதமாக மாறி வேறு வகையாக தாக்கும் அபாயம் ஏற்படும். பிறகு அதற்கு வேறு வழி தேட வேண்டும்.
இரண்டாவது, நாம் மன்னிப்பு கேட்கவிரும்புபவரிடம் மன்னிப்பு கேட்கும் சந்தர்ப்பமும் நமக்கு கிட்டாது. சுதாவின் விசயத்தில் அவள் மன்னிப்பு கேட்க வேண்டிய அவளுடைய தந்தை உயிருடன் இல்லை.

இந்த சூழலை எப்படி சீர் செய்வது?

இந்த சிக்கலில் மறுமுகமும் உள்ளது. உறவுகளின் பிணைப்பை சிதைக்கக்கூடிய விசயங்களை மென்மையான மனம் கொண்டவர்கள் கேட்கவும் விரும்புவதில்லை. ஏதோ ஒன்று நடந்தது அது தெரியாமலேயே போய்விடட்டுமே என்ன்றுதான் நினைக்கிறார்கள். குற்ற உணர்வை சீர் செய்கிறேன் என்று நடந்துபோன விரும்பத்தகாத சம்பவத்தை சொல்லிவிடுவர்கள். கேட்டவர்களும் நியாயவாதியாக சமாதானமும் செய்துவிடுவார்கள். பிறகுதான் அவர்களுடைய சங்கடம் ஆரம்பிக்கும், நிர்மலமான சிந்தனைகளில் குப்பை  சேர்ந்துவிடும். கடலில் விழுந்தவனுக்கு கை கொடுத்து கரையேற்றிவிட்டவன் தவறி கடலில் விழுவதுபோல ஆகிவிடும்.  ஒரு பெண் என்னிடம் புலம்பியது, "ஏதோ நடந்திடுச்சு. திருந்திட்டோமென்று விட்டுத்தொலைய வேண்டியதுதானே. நான் என்ன சர்ச்சுல இருக்கிற பாதிரியாரா. அத்தனையும் கேட்டுட்டு பாவமன்னிப்பு தர. அவர்கிட்ட ஒன்றும் ரியாக்ட் செய்யவில்லை. அவர் நார்மலாகிவிட்டார். நான் தான் உள்ளுக்குள்ளேயே குமைந்து கொண்டிருக்கிறேன். எல்லாவற்றையும் மன்னித்துவிட்டதுபோல நான் நடித்துக் கொண்டிருக்கிறேனோ என்று எனக்கே சந்தேகம் வருகிறது. நான் அத்தனை நல்லவளில்லையோ?" என்றார். இதுபோன்ற சிக்கலில் மற்றவரை ஆழ்த்த வேண்டாமல்லவா?


சரி, இப்போது என்ன செய்யலாம்?

1. மிகவும் நம்பிக்கையானவரிடம். நம்முடைய குடும்ப நலனை விரும்புபவரிடம்  இவ்விசயத்தினை சொல்லி தெளிவு தேடலாம். உண்மையான அன்புள்ளவர்களுக்குத் இந்த சிந்தனையிலிருந்து மீட்டெடுக்கத் தெரியும் - பாசத்திற்குரிய தந்தை, மூத்த சகோதரர், சகோதரி, நண்பர்.

2. ஆன்மீக நம்பிக்கையுள்ளவர்கள், இறைவனிடம் மன்னிப்பு கேட்கவேண்டும். பாவமன்னிப்பு பெறுவது போன்று. மனதளவில் இறைவனிடம் ஒன்ற முடியவில்லையெனினும் உடலளவில் பரிகாரம் செய்யலாம். ஒருவர் "நான் பிரதி வெள்ளிக்கிழமை விரதம் இருக்கிறேன்" என்றார். உண்மையில் இது செய்த தவறினை மீண்டும் மீண்டும் நினைவுபடுத்திக் கொண்டே இருக்கும். நினைவிலிருந்து விடுபட முடியாது. உடலை வருத்துவதும் கிடையாது.  உடலால் செய்த பாவத்திற்கு உடலுக்கு வருத்தம் ஏற்படுத்தும் வேண்டுதல்களை செய்வது பலன் தரும் என்கிறார்கள் ஆன்மீகவாதிகள். இது சிலருக்கு பலனளித்து இருப்பதையும் பார்த்திருக்கிறேன். "ஒரு புது பிறவி எடுத்ததைப்போல இருக்கிறது" என்று சொல்லக் கேட்டும் இருக்கிறேன்.

3. இந்த முறை மன நல ஆலோசகர்கள் குறிப்பிடுவது. நம்முடைய மனசாட்சிக்கு கடிதம் எழுதுவது. நாம் செய்த தவறினை ஒப்புக் கொண்டு மன்னிப்புக் கேட்டு ஒரு தாளில் எழுத வேண்டும். பிறகு இரண்டொரு முறை அதனை படித்துவிட்டு எரித்துவிட வேண்டும். இது மற்றவர் கையில் சிக்கக் கூடாது என்பது மிக முக்கியம். நமக்குத்தான் தெரியுமே இதை எதற்கு தெளிவாக எழுதிக் கொண்டு என்று சங்கேதக் குறியீடுகளாக எழுதக் கூடாது. இந்த முறையில் நம்முடைய ஆசை மனதையும் ஆழ் மனதினையும் இரண்டு வேறுபட்ட மனிதர்களாக பிரிக்கப் போகிறோம். எனவே எழுதும் போது குற்றவாளியாக இருக்கும்  நீங்கள், படிக்கும்போது ஒரு நியாயவாதியாக மாறிவிடுவதை உணர்வீர்கள். அப்போது குறியீடுகளாக செய்திகள் இருந்தால் அதனை விளங்கிக் கொள்ளவே நாம் கவனம் செலுத்த வேண்டியதாகிவிடும். இது கடிதம் எழுதும் நோக்கத்தை முழுமைபடுத்தாது. கடிதத்தின் தன்மையும் நேர்மையானதாக இருக்க வேண்டும். "தன்னேஞ்சறிவது பொய்யற்க"

சரி, செய்த தவறினை முழு மனதுடன் ஒப்புக் கொண்டாகிவிட்டது. மன்னிப்பு கேட்டாகிவிட்டது. இனி மூன்றாவது கட்டம்.

நம்மால் பாதிக்கப்பட்டவர்களை ஆறுதல் படுத்துவது அடுத்த கட்டம். இதுதான் உண்மையில் நம் மனசாட்சிக்கு நாம் தரும் பதிலாகும். அவர்களின் இழப்பை சமன்படுத்தும் விதத்தில் வேறுவகையில் அவர்களுக்கு நல்லது செய்யலாம்.  பரமானந்தன் அதீத கோபப்படும் இயல்புடையவர். அதனால் மற்றவரை வார்த்தைகளால் காயப்படுத்திவிடுவார். பாதிக்கப்பட்டவர் மனது வருந்தி நொந்து செல்வதை பார்த்தபின், இயல்பு நிலைக்கு வந்து வருத்தப்படுவார். அவர்களை சமாதானம் செய்ய சில அன்பாக நடந்து கொள்வது, தேவையான உதவி செய்வது என்று முனைப்பு காட்டுவார். ஆனால் கோபத்தை குறைப்பதுதான் அவருக்கான சிறந்த தீர்வாக இருக்கும். இல்லையென்றால் எதிர்காலத்தில் அவரை முக்கியமான உறவுகள் புரிந்து கொள்ள முடியாமல் போய்விடும்.

நம்மால் பாதிப்படைந்தோருக்கு,  நேரடியாக பரிகாரம் செய்ய முடியாமல் போய்விட்டாலும் பொதுவான சமாதானங்களை செய்து கொள்ளலாம். சுதாவால் அவளுடைய இறந்து போன தந்தைக்கு ஏதும் செய்ய முடியாவிட்டாலும், ஒரு ஆதரவற்ற முதியோர் இல்லத்திற்கு இலவச மருத்துவ உதவிகளை செய்து வருகிறாள். இது அவளுடைய மருத்துவத் தொழிலை மீண்டும் சிறப்பாக செய்ய வைத்திருக்கிறது.

சில சமயம் நம்முடைய சூழல் திரும்ப திரும்ப தவறு செய்ய வைத்துக் கொண்டேயிருக்கும். குற்ற உணர்வு நம்முடைய வாழ்வியல் முறைகளால் வருவதாக இருந்தால், அதனை கண்டிப்பாக மாற்றிக் கொள்ள வேண்டும். உயிர் கொல்லாமையை விரும்புபவர் இறைச்சி கடையில் வேலை பார்க்க முடியாதல்லவா?. நம்முடைய மனசாட்சியின் கொள்கைகளுக்கேற்ப, வாழ்க்கை முறையினை மாற்றிக் கொள்வது நல்லது.

இத்தனையும் சரியாக, நேர்மையாக நாம் செய்திருந்தால் கடந்து சென்ற தவறினால் ஏற்பட்ட குற்ற உணர்விலிருந்து மீட்டெடுக்கும் மன்னிப்பு நமக்கு கண்டிப்பாக கிட்டும். இறுதியாக ஒரு ஆங்கில பழமொழி -  நமக்குள் தேவதைகளும் சாத்தான்களும் இருக்கின்றன. குற்றங்களை செய்யத் தூண்டுவது சாத்தான் என்றால் குற்ற உணர்வினை தருவதன் மூலம் நம்மை நேர்மையான வழியில் செல்ல வைப்பது தேவதைகள்.

மனசாட்சியை  கடவுளைப் போல என்பதைவிட குழந்தையைப் போல என்றுதான் கொள்ள வேண்டும். நம்முடைய தவறுகள் அதனை காயப்படுத்திவிடுகிறது.  வலி பொறுக்க முடியாமல் ஏற்படும் அதன் அழுகையே குற்ற உணர்வினை தோற்றுவிக்கிறது.  நாம் ஒப்புக் கொண்ட நெறிகளை கடைபிடிப்பதன் மூலம் மனதினை பராமரிக்கும் பொறுப்பு மனிதர்களாகிய நமக்கு இருக்கிறது.
 

மனதிற்கு அபயம் அளிக்கும் மகாகவியின் வரிகள் இதோ. 

மேவி மேவி துயரில் வீழ்வாய்,
எத்தனை கூறியும் விடுதலைக் கிசையாய்,
பாவி நெஞ்சே! பார்மிசை நின்னை
இன்புறச் செய்வேன்; எதற்குமினி அஞ்சேல்;
ஐயன் பிள்ளை(யார்) அருளால் உனக்கு நான்
அபயமிங் களித்தேன்... நெஞ்சே
நினக்கு நான் உரைத்தன நிலை நிறுத்திடவே
தீயிடை குதிப்பேன், கடலுள் வீழ்வேன்,
வெவ்விட முண்பேன், மேதினி யழிப்பேன்
ஏதுஞ் செய்துனை இடரின்றி காப்பேன்.

எனவே குற்ற உணர்வினை அமைதியான வாழ்க்கைக்கு நம்மை கொண்டு செல்லும் வழிகாட்டியாக கொண்டு அதனை சரிவர கையாளுங்கள். ஆழ் மனதினை சந்தோஷம் கொண்டிருக்கச் செய்யுங்கள். இனி அதனை ஒரு போதும் சக்தியிழக்கச் செய்ய மாட்டேன் என்று வாக்கு கொடுங்கள். வளமாக வாழுங்கள். வாழ்த்துக்கள். 

         

        மனசாட்சி எனப்படும் ஆழ்மனம் நம்முடைய கடந்த கால பெருமைகளை ஒருபோதும் எடுத்துச் சொல்லாது - உண்மையில் பெருமையடித்துக் கொள்ளும் வேலையை செய்வது ஆசை மனம்தான். ஆழ்மனதினை பொறுத்தவரை தெள்ளிய நீரோடையின் போக்கு இருக்கும். அதன் போக்கில் ஒரு தடை வராதவரை, அது ஓடிக் கொண்டிருக்கும் ஓசையே கேட்காது.  தடையென்பது அது மறுத்தலிக்கும் செயல்கள்தான்.  பெரும்பாலும் நாம் தவறு செய்வது ஆழ்மனதின் இருத்தலை புரிந்து கொள்ளாமல் இருப்பதால்தான். நாம் நல்லது செய்யும்போது அது குரல் எழுப்பாது. எனவே மனசாட்சி என்பது ஒரு மாயையோ என்று குழம்பிவிடுவோம். அதனுடைய இருத்தலையே சந்தேகிப்பதால் ஆசை மனதின் ஆளுகைக்கு உட்பட்டு தவறிழைத்துவிடுவோம். பிறகுதான் மனசாட்சியின் ஒரு விஸ்வரூப தரிசனம் கிட்டும். அதுதான் குற்ற உணர்வினை ஆயுதமாக்கி போர் தொடுக்கும். வெளியில் சொல்லிக் கொள்ள முடியாதவற்றை கற்றுத் தரும்.

              இன்னும் சற்று விளக்கமாக பார்க்கலாம்.  குற்ற உணர்வின் முதல் கட்டம். உள்ளுணர்வின் விளைவாக தோன்றும் மெல்லிய பய உணர்வு. ஒரு தவறினை செய்யப் போகும் எண்ணம் தோன்றும்போதே அடிக்க ஆரம்பிக்கும் எச்சரிக்கை மணியாகும். நாம் ஒப்புக் கொண்ட நன்னெறிகள், ஆன்மீக கோட்பாடுகள்தான் இந்த உணர்வினை தோற்றுவிக்கின்றன. கடலில் மூழ்குபவன் கைக்கு சிக்கிய மரத்துண்டினை பற்றிக் கொண்டு மூழ்காமல் தப்பிப்பதுபோல், இதனை உணர்ந்து கொண்டு  செய்ய வேண்டியவற்றை சீர் திருத்திக் கொண்டால் மனதையும் செயலையும் பாழாக்கும் குற்ற உணர்வில் சிக்கிக் கொள்ளாமல் தப்பித்துக் கொள்ளலாம். பிஜூவிற்கு ஆரம்பத்தில் இது போன்ற எச்சரிக்கை உள்ளுணர்வு தரப்பட்டிருக்கும். அதனை அலட்சியம் செய்ததன் விளைவே இன்றைய நிலை. இந்த நிலையினை உணர்வதற்கும் அது சொல்லும் கடினமான முடிவுகளை எடுப்பதற்கும்  மன உறுதி வேண்டும் முழுக்க முழுக்க தன்னிலையறியும் நம்முடைய மனதின் ஒத்துழைப்பு இருந்தால் போதும். மனதின் உறுதியினை பாசமிகு குடும்பம், நல்ல நண்பர்கள், நன்னெறி சார்ந்த கொள்கைகளை கடைபிடிப்பது, ஒழுக்கமான பாதையில் செல்வது ஆகியன நிர்ணயிக்கும். 


           அடுத்த கட்டம் கடந்த காலத்தவறினை நினைவுபடுத்தி துன்பத்தில் ஆழ்த்தும். நாம் செய்யாமல் விட்ட ஒரு செயலையும் அதனால் ஏற்பட்ட விளைவையும் நினைவுபடுத்திக் கொண்டே இருக்கும். இது ஒரு எதிர்மறையான உணர்வு. நம்மை நாமே மன்னித்து நடந்ததை மறக்க விடாமல் மீண்டும் மீண்டும் நினைவுபடுத்தி இயலாமையின் பிடிக்குள் தள்ளும். இதிலிருந்து தப்பிக்கும் திறமை நம்முடைய குழம்பிப்போன மனதிற்கு கிடையாது. மிகவும் நம்பிக்கையானவர்களின் துணை கொண்டு இந்த நிலையினை கடக்க முயற்சிக்கலாம். இதுதான் சுதாவின் நிலை. அவளுடைய நெருங்கிய உறவினர் - அன்னை அல்லது துணைவர் உதவியை நாடலாம். புரிந்து கொண்டவர்களின் உதவிக்கரம் புதை குழியிலிருந்து வெளிக் கொணரும்.




     அடுத்தது மூன்றாவது கட்டம். ஒரு தவறினை செய்துவிட்டு அதனை மறைக்க மேலும் தவறுகளை செய்து மீள முடியாத புதைகுழியில் சிக்கிக்கொள்வது. அடுத்தடுத்து செய்யும் தவறுகளினால் விடுபடும் வழியறியாது, தன்னிலையிலிருந்து விலகி நிற்பது -க்ருபாவை போல். பிறகு நம்மை நாமே குற்றவாளியாக்கி நொந்து கொள்வதால் பயனில்லை. அதிலிருந்து வெளிவர செய்யும் உதவியை அனுபவமிக்கவர்கள், வாழ்வியல் ஆலோசகர்கள் ஆகியோரிடம் கேட்கலாம். இது போன்ற விசயங்களில் நிபுணத்துவம் உள்ளவர்களை நாட வேண்டும். இந்த உணர்வினை சரியாக கையாள்வதன் மூலம் நம்முடைய முன்னேற்றம் உறுதிபடும்.


இனி குற்ற உணர்வின் பிடியிலிருந்து மீளும் நடவடிக்கைகளை பார்ப்போம்.

தவறினை ஒப்புக் கொள்வது:   நம்மை துன்புறுத்தும் அந்த உணர்வின் மையப்புள்ளியான தவறினை ஆராய வேண்டும். உண்மையிலேயே தவறு இருந்தால் மனமாற ஒப்புக் கொள்ள வேண்டும். அடுத்தவர் மீது குற்றத்தின் பொறுப்பினை சுமத்துவது, சாக்கு போக்கு சொல்வது போன்றவற்றை தவிர்க்க வேண்டும். ஏன்னெனில் நாம் சமாதானப்படுத்த முயற்சிப்பது நம்முடைய மனதினை மட்டுமே. இங்கு மறைப்பதும் ஒளிப்பதும் முடியாது. நேர்மை மட்டுமே செல்லுபடியாகும்.

மன்னிப்பு கேட்பது:

நம்மால் பாதிக்கப்பட்டவரிடம் அல்லது நமக்கு பொறுப்பானவர்களிடம் நாம் செய்த தவறினை நேர்மையாக எடுத்துச்சொல்லி மன்னிப்பு கேட்க வேண்டும். அதற்குரிய தண்டனையையும் ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும். பிஜூ தன் வீட்டிற்கு தெரியாமல் செய்த தவறினை ஒப்புக் கொண்டால் பெற்றவர்களின் மன்னிப்பு அல்லது தண்டனை கிட்டிவிடும்.

சில சமயம் மன்னிப்பு கிட்டாது. பரவாயில்லை, நாம் மன்னிப்பு கேட்டேயாக வேண்டும் என்பதுதான் முக்கியம்.  உண்மையில் மனம் எதிர்பார்ப்பதும் அதையேதான்.

மன்னிப்பு கேட்பதில்  இரண்டு பிரச்சினைகள் உள்ளன.

முதலாவது, சில விசயங்களை உண்மையாக எடுத்
துக் கூறி மன்னிப்பு கேட்கமுடியாது. மகனையோ, நண்பனையோ, சகோதரனையோ மன்னிக்கும் உறவுகள் சில விசயங்களில் கணவன்/மனைவியை மன்னித்துக் கொள்வதில்லை. நான் குறிப்பிடும் சிக்கல் புரியும் என்று நினைக்கிறேன். இது போன்ற விசயங்களை எடுத்துக்கூறி மன்னிப்பு கேட்டாலும், பிற்காலத்தில் இதுவே ஆயுதமாக மாறி வேறு வகையாக தாக்கும் அபாயம் ஏற்படும். பிறகு அதற்கு வேறு வழி தேட வேண்டும்.
இரண்டாவது, நாம் மன்னிப்பு கேட்கவிரும்புபவரிடம் மன்னிப்பு கேட்கும் சந்தர்ப்பமும் நமக்கு கிட்டாது. சுதாவின் விசயத்தில் அவள் மன்னிப்பு கேட்க வேண்டிய அவளுடைய தந்தை உயிருடன் இல்லை.

இந்த சூழலை எப்படி சீர் செய்வது? அடுத்த பதிவில் பார்க்கலாம்.


    குற்ற உணர்வில் ஒருவர் சிக்கிக் கொள்ளும்போது அவருடைய முன்னேற்றம் பாதிப்படைய கூடும். இந்த உணர்வின் விளைவாக தன்னம்பிக்கை, சுயமரியாதை இழத்தல், தன்னுடைய செயல்களில் நம்பிக்கை இன்மை, அவற்றை ஒரு தலைபட்சமாக விமரிசனம் செய்வது, ஒரு முடிவெடுக்க தயங்க வைப்பது, தன் மேலேயே சந்தேகம் கொள்வது போன்றவற்றை விளைவிக்கும். ஒரு மனிதனின் வாழ்க்கையில் மிக மிக மோசமான சூழல் என்னவென்றால், மனமறிந்து குற்றத்தை சுமப்பது. இது உள்ளுக்குள்ளேயே வெட்கப்படவைக்கும் . தவறினை எண்ணி எண்ணி எப்போதும் கூச வைக்கும். குழப்பம் மேலிடும். எதற்கும் பயன்படாமல் போய்விடுவோமோ என்ற பயம் கிளப்பும். எப்போதும் கவலைப்பட செய்யும். வாழ்க்கையின் கட்டுப்பாடு தன் கையில் இல்லை என்று மனதை அலைபாய வைக்கும்.  புற விளைவுகளாக இரத்த அழுத்தம், ரத்த சோகை, வயிற்றுப்புண் போன்றவை ஏற்படலாம்.

    இத்தனை சிரமங்களுக்கும் இடையில்  ஒரு நல்ல விசயம் என்னவெனில், இது பொறுப்புணர்வின் விளைவாக ஏற்படுகின்ற உணர்வு. நடந்த ஒன்றிற்கோ நடக்கப்போவதிற்கோ நம்மை பொறுப்பாளியாக நினைக்கும் எண்ணம், கடமை உணர்வின் அடிப்படை தாக்கம் ஆகும். மனிதனை விலங்கிலிருந்து மேம்பட்டவனாக ஆக்கும் உணர்வுதான் இது. எந்த ஒரு விலங்கும் தன்னுடைய தவறினை எண்ணி வருந்துவதில்லையே. இதுதான் மனிதனுக்கும் விலங்கிற்கும் இடையே உள்ள முக்கிய வேற்றுமையாகும். ஒன்று புரிந்திருக்குமே, இத்தனை தவறுகள் செய்துவிட்டு இவன் எப்படி குற்ற உணர்வே இல்லாமல் இருக்கிறான் என்ற கேள்விக்கு பதில் கிட்டியிருக்குமே. எனவே இந்த உணர்வு நமக்கு தோன்றியிருந்தால், மனிதன் என்ற நெறியிலிருந்து நாம் தவறவில்லை என்பதும், தவறு செய்வதும் திருத்திக் கொள்வதும் மனிதனுடைய வாழ்க்கை நெறியாகும் என்பதும் மனதில் பதிய வைக்க வேண்டும். இதுதான் குற்ற உணர்விலிருந்து வெளிவருவதற்கான ஆரம்பமாக அமைகிறது. - தெய்வம் தவறு செய்யாது, மிருகம் தவறினை திருத்திக் கொள்ளாது.


    குற்ற உணர்வு தரும் ஒருவித பயம், வரும் நாளில் நம்மை மீண்டும் தவறிழைக்க வைக்காது. எனவே அது இருப்பது நல்லதுதானே என்று சிலர் கூறுகிறார்கள். உண்மையென்னவெனில், முதன்முதலாக தவறு செய்யும்போது வரும் ஒருவித பய உணர்வு மறுபடியும் தவறு செய்யும்போது குறைந்துவிடும். அதுவே மீண்டும் மீண்டும் நடைபெறும்போது மனசாட்சி எனப்படும் ஆழ்மனம் தன்னிலை மறந்துவிடும் அல்லது மரித்துவிடும். நான் சொல்ல விரும்புவது என்னவென்றால், தன் நெஞ்சறிந்த உணர்விலிருந்து ஒருவன் வெளிவருவதற்காக  மேற்கொள்ளும் செயல்கள் அவனை மனிதனாக வைத்திருக்க உதவும். அப்படியில்லையெனில் உலகில் மனித வடிவில் மிருகங்கள் பெருகிவிடும். இறைவனிடம் ஒப்பு கொடுத்து பாவமன்னிப்பு பெறுவது இதனைத்தான் வலியுறுத்துகிறது. பகவத் கீதையில் கூறப்படும் 'உயிர் வாழ்வதற்காக கொல்லலாம்" என்பதும் இதனைத்தான் குறிக்கிறது - எதற்காக எதனை அழிக்கப் போகிறோம் என்பது முக்கியம்.


   இங்கு நாம் குற்ற உணர்வை முற்றிலும் அழிக்கப் போவதில்லை. ஒருவனுடைய மனம் பதைத்துபோகும் அளவினை, அவனுடைய கொள்கையின் தரம் நிர்ணயிக்கிறது, அதில் சில மாற்றங்களை கொண்டு வந்து உயிர்வாழும் தகுதியை உறுதிப்படுத்துகிறோம். வாழும் கொள்கைக்கும் வாழும் கலைக்கும் இடையே ஒரு புரிந்துணர்வு ஒப்பதம் செய்து கொள்வது. இனி, சில உதாரணங்களை பார்க்கலாம்.

1. சுதாவை நிம்மதியில்லாமல் செய்துவிட்ட குற்ற உணர்விற்கு காரணம் - அவளுடைய தந்தை உயிருக்கு போராடிக் கொண்டிருந்த கடைசி காலத்தில் அவருக்கு அவளால் உதவ முடியாமல் போய்விட்டது என்பதுதான். அவள் ஒரு மருத்துவர் என்பதால், தந்தையின் கடைசி கட்ட இன்னல்களை குறைத்து இருக்க முடியுமோ என்ற உணர்வு தலைதூக்கி நிற்கிறது. பாசத்திற்குரிய தந்தைக்கே உதவமுடியாத அவளால் மருத்துவத் தொழிலில் பெரிதாக சாதிக்க முடியாது என்ற பயம் தோன்றிவிட்டது.

2. பிஜுவின் பிரச்சினை, வீட்டிற்கு தெரியாமல் நண்பர்களுடன் சுற்றுலா சென்றது. இதனை வீட்டிற்கு தெரியாமல் மறைக்க வேண்டி மேலும் பல தவறுகளை செய்தாகிவிட்டது - நண்பனுக்கு  பண உதவி செய்வது, அவன் செய்யும் தவறுகளுக்கு துணை நிற்பது , குற்ற உணர்வினால் போதை மருந்து பழக்கம்கூட வந்துவிட்டது. . அவனுக்கு நேர்மையான நண்பனாக இல்லாதவனிடம் மனதளவில் கைதியாகி நிற்கிறான். உடலளவில் பாதிப்பு இருப்பதால் வாழ்க்கையை மீட்டெடுக்கும் நிலையில் விளிம்பில் நிற்கிறான்.

3. கிருபாவின் நிலை என்னவெனில், தொழில் நிமித்தமாக அடிக்கடி பதட்டம் அடைவதும், அதனால் குடும்பப் பொறுப்பு தவறுவதும் அடிக்கடி நடக்கிறது. இதனை வீட்டினர் புரிந்து கொள்ளாததால், மனதளவில் தனக்கு யாருமே இல்லை என்ற நினைப்பு வந்துவிடுகிறது. இதனால் தொழில் பாதிப்படைகிறது.  வெற்றி பெற வேண்டிய கட்டாயம் போர் முனையில் இருப்பவனுக்கு மட்டுமல்ல தொழில் முனைப்பில் இருப்பவனுக்கும் வந்துவிடுகிறது. குழப்பமான சிந்தனையிலிருந்து மீள புதி சூழல் தேவைப்படுகிறது. ஒரு கட்டத்தில் குடிம்பத்தை விட்டு விலகிய தன்னுடைய தவறு தெரிந்த பின் குற்ற உணர்வு வந்துவிட்டது. இதனால் மனைவி குழந்தைகளை பார்க்க கூசிப் போய் விலகி நிற்கிறான். இது பின் தங்கி நிற்க வைக்கிறது.

4. சிறிய விசயங்களுக்குகூட குற்ற உணர்வில் கூசிபோவது நடக்கிறது.
    - இரு சகோதரிக்கு இடையே வாக்குவாதம் நடந்துவிட்டது, இது பொதுவில் வைத்து நடந்தது. தங்கைக்கு குழந்தையில்லாததை குறிப்பிட்டு சீற , பதிலாக நீண்ட மௌனம் ஏற்பட்டுவிட்டது. ஒரு சிறு கேலி செய்த திருமணம் ஆன தமக்கையின் செயல் தன்மானத்தை பாதித்துவிட்டதாக நினைத்து பதிலுக்கு அவளுடைய இயலாமையை குறிப்பிட்ட செயல், குற்ற உணர்வை ஏற்படுத்திவிட தாழ்வு மனப்பான்மை ஏற்பட்டு பொது நிகழ்ச்சிக்கு செல்லவே பயப்படும் அளவிற்கு வளர்ந்துவிட்டது.

  - சிறிய கவனக்குறைவினால் குழந்தைக்கு ஒரு விபத்து ஏற்பட்டுவிட, குழந்தையை கவனிக்கும் பொறுப்பான தாயாக தான் இல்லையோ என்ற தன்னம்பிக்கை சிதைவு தாயினை குழந்தையை விட்டு விலக வைத்துவிட்டது. 

- கணவனிடம்/மனைவியிடம் ஒரு தேவைக்காக சொல்லும் பொய்கூட ஒரு பிரிவினையை உண்டு பண்ணிவிடுகிறது.

 இவற்றை இன்னும் விளக்கமாக புரிந்து கொள்ள வேண்டுமெனில், குற்ற உணர்வின் ஆரம்பப் புள்ளி ,அடிப்படை உண்மைகள், அதன் முக்கியத்துவம் ஆகியவற்றை புரிந்து ஒள்ள வேண்டும். இன்னும் தொடரும். 

நமக்குத் தெரிந்து அல்லது தெரியாமல் ஒரு தவறிழைத்துவிட்டு அதன் பின் விளைவை உணர்ந்தபின் ஏதோ ஒரு சொல்லவொன்னாத துயரத்தில் ஆழ்ந்திருக்கும்போது நம் நெஞ்சம் படும் வேதனை சொல்ல முடியாது. அதிலும் தன் தவறான செயல் எண்ணித் தவித்து அதனால் மேலும் ஏதாவது துன்பம் விளையுமோ என்ற அச்சமும் சேர்ந்து கொண்டால் 'ததியுறு மத்தில் சுழலும் என் ஆவி' என்று அபிராமி பட்டர் பாடியதுபோல அமைதியிழந்து அலைகழித்துவிடும்.  இதனைத்தான் குற்றமுள்ள நெஞ்சம் என்று சொல்கிறார்களோ?

வாழ்க்கையில் முதல் முறையாக தவறிழைக்கும்போது ஒருவித எதிர்ப்பு நம் உள்ளுக்குள்ளிருந்து வரும். அதை அலட்சித்து சில செயல்களை செய்துவிட்டு.  பிறகு அதை நினைத்து வருத்தப்படுவோம். ஷேக்ஸ்பியரின் மெக்பெத் கதையில் லேடி மெக்பெத் தன்னுடைய கைகளில் இரத்தக்கறை இருப்பதுபோன்றே ஒரு வித மாயையில் சிக்கி அடிக்கடி கையை கழுவிக் கொண்டே இருப்பாள் - ஏனெனில் ஏற்கனவே அவள் பல கொலைகளை செய்திருப்பாள். நம் பண்டைய இலக்கியங்களில் இது போன்ற செய்திகள் மிகக் குறைவாகவே காணப்படுகின்றன. குற்றத்தை உணர்ந்த மறு நிமிடமே உயிர்த்தியாகம்தான் - மதுரையின் பாண்டிய நெடுஞ்செழியன் செய்ததுபோல்- செய்துவிடுவார்கள்.

தற்காலத்தில் நீதி நெறிமுறைகள் சற்று தளர்ந்துவிட்டாலும், குற்றமுள்ள நெஞ்சம் பேசுக் கொண்டேதான் இருக்கிறது. அதன் பிடியில் இருந்து தப்பிக்கும் வழியறியாமல் நோயின் பிடியில் சிக்கிக் கொள்வதும், இனிய குடும்பத்தை மனதளவில் பிரிவதும் தவிர்க்க முடியாததாகிவிட்டன. ஒரு உண்மை எண்ணவெனில் நம்மை பாதுகாக்கும் சக்திகளாக திகழ்வது அன்புள்ளவர்களின் அருகாமையும், தூய்மையான இதயமும்தான். மேலே நான் குறிப்பிட்ட சூழலில் இவை இரண்டையும் நாம் இழந்துவிடுவோம். விளைவு, மனிதன் என்ற நிலையிலிருந்து தாழ்ந்து விலங்கின் போர்வையை போர்த்துக் கொள்ள வேண்டி வரும்.

என்னைப் பொறுத்தவரை குற்றமுள்ள நெஞ்சம் பேசுவதும் பேசிக் கொல்வதும் மென்மையான இதயங்களில் மட்டுமே. ஒரு முறை அதன் பிடியில் சிக்கியவர்கள் வெளி வரத்தெரியாமல் தன்னுடைய இனிமையான சூழலை விட்டு விலகுவதும்,  அதனால் மேலும் அதே தவறினை செய்து புதை சேற்றில் சிக்கிக் கொண்டு தன்னை தொலைத்தவர்களும் உண்டு. என்றைக்காவது தனிமை கிட்டும்போது தன்னை பற்றிய நினைவு வரும்போது கண்ணில் வரும் நீர் துளிகள் மன்னிக்க முடியாத வார்த்தைகளை தெரிவிக்கும். எனவே இது போன்ற மாய வலைக்குள் சிக்கிக் கொள்ளும் முன் மீளும் முனைப்பு முதல் திருப்பத்திலேயே வந்துவிட வேண்டும். அப்படி வரும்போது மீளும் வழிகளை தெரிந்து கொள்ளுவது முக்கியமான விசயமாகிவிடுகிறது அல்லவா? 

                                       - அடுத்த பதிவில் இன்னும் விளக்கமாக பார்ப்போம்.




தடுப்பார் யாருமின்றி பற்றற்று
ஒரு காற்றாக நான் திரிந்தேன்
சேருவதற்கு இடமில்லாமல்
ஆகாயத்தில் தனித்து திரிந்தேன்

நெருப்புடன் சேர்ந்து பார்த்தேன்
சுற்றியிருப்பவற்றை கொளுத்தி
சிறிய தீயை தூண்டி அழித்தது
காற்றுதான் என்று ஏசினார்கள்


கடலுடன் சேர்ந்து பார்த்தேன்
ஆழிப்பேரலையாகி ஆடினேன்
உயிர் பலிகொண்ட கருவியான
பழிச்சொல்தான் மிச்சமானது.

இனம் இனத்தோடு சேரலாமே
காற்றோடு சேர்ந்து பார்த்தேன்
சூறாவளியாகி சுழன்று வீசிட
மிச்சமும் மீதியின்றி பறந்தது.

வெறுத்துப்போன வேளையில்
சுழன்றாடும் சோழியை பிரித்து
பல்லாங்குழி ஆடுவது போல்
சீற்றம் குறைத்து தணிந்தேன்

சிறிது சிறிதாக பிரிந்து ....
மூங்கிலில் புகுந்து இசையாகி
சந்தன வாசத் தென்றாலாகி
முகை நறுமணம் சுமந்தோடி
சிறிதே பிரணவம் கொண்டு நான்
மூச்சு காற்றாகி உயிரானேன்.

மூச்சுக் காற்றை சுமந்தே...
வெற்று வெளியில் மிதந்து
ஏதோவொரு தடையாலோ
மற்றொன்றுடன் மோதியோ
உடைந்து மறையும் குமிழாக
அழிந்து போக விருப்பமில்லை.


மற்றொன்றுடன் மோதினாலும்
உடைந்து சிதறிப் போகாமல்
மோதியதை பலவாறாக்கும்
உள் புகுந்து அணு பிளக்கும்
கூரிய வினைதிட்பம் உள்ள
ஒரு பௌதீகத்தின் வழியாக
மோதல்களினால் பயனுற்று
அதீத ஆற்றல் கொள்கிறேன்
தொடர்ந்து வரும் பிளவுகளும்
கடி விசையுறும் துகள்களும்
சக்தியின் பிரவாகமாக மாற
உலகத்தை உயிர்ப்பிக்கிறேன்


எப்போதாவது....
ஒரு அணு உலையைப் போல்
வெடித்து சிதறிவிடாமலிருக்க
வெதுவெதுப்பான வெப்பத்தில்
பஞ்சுப்பொதியின் பரிவுடன்
உள்ளுக்குளேயும் குளிர்விக்கும்
தாய்க்கோழியின் மென்சிறகு
அணைப்பை வேண்டுகிறேன்.
 


வணக்கத்திற்கும் பெருமதிப்பிற்கும் உரிய ஐயா திரு.ரத்னவேல் அவர்களின், அழைப்பிற்கினங்க இந்த தொடர் பதிவினை பதிவிடுகிறேன். இது போன்ற அழைப்புகளை பதிவுலத்துடன் என்னை இணைக்கும் பாலங்களாக கருதுகிறேன். எனவே இதற்கு சந்தர்ப்பம் அளித்த ஐயா அவர்களுக்கு நன்றியை தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.

1.     நீங்கள் விரும்பும் மூன்று விஷயங்கள்.
       1. பால்வெளியை பார்க்கக்கூடிய தனிமையில் இரவு வானம்
       2. விருந்தோம்பல் - இது என் கணவருக்கும் மிகவும் பிடித்த விசயம்.
       3. சிக்கல்கள் - அதுதான் என்னை உலகத்துடன் இயைந்து உயிர்ப்புடன்
           செயல்பட வைக்கிறது. ஒவ்வொரு முறையும் ஒரு புதிய விசயத்தைக்
           கற்றுக் கொள்கிறேன்.
                       

2..       நீங்கள் விரும்பாத மூன்று விஷயங்கள்.         
            1. தலை வலிக்க வைக்கும் தற்பெருமை பேச்சுக்கள்.
                இதில் முகஸ்துதியையும் சேர்த்துக் கொள்ளலாம்.
            2. முதியவர்களையும், குழந்தைகளையும் துன்பப்படுத்தும் செயல்கள்.
            3. அதிக சத்தமிடும் எதுவுமே பிடிக்காது.  
   

3.     பயப்படும் மூன்று விஷயங்கள்.
         1. யாரையும் வருத்தப்பட வைக்கக்கூடாது .
         2. விபத்து. அது பற்றிய செய்திகளை கேட்கக்கூட மாட்டேன்
         3. வீண் பழிச்சொல்
 

4.      உங்களுக்குப்  புரியாத மூன்று விஷயங்கள்.
       1. தீவிர நண்பர்கள் யாரும் இல்லாத காரணம் . நன்றாக பழகுவார்கள், நான் யாரிடமாவது பேசிவிட்டால் அத்துடன் பேச்சை நிறுத்திக் கொள்வார்கள்.
       2. எல்லோரையும் போலவேதான் - எனக்கு மட்டும் சிறு தவறுக்கும் பாடம் கற்பிக்கும் ஏதோ ஒன்று( கடவுளோ, மனசாட்சியோ..) , நிறைய பேரிடம் ஏன் அமைதியாகிவிடுகிறது.     
       3. அடிக்கடி மாறிக் கொண்டே இருக்கும் வாழ்க்கை.(நிறைய கற்றும் தருகிறது.)   
   

5.      உங்கள் மேஜையில் உள்ள மூன்று பொருட்கள்.
          1. இணையத் தொடர்புடன் கூடிய மடிக்கணினி,
          2. மாணவர் நலனுக்காக சிறப்பாக பணியாற்றியதற்கான ஒரு விருது.
          3. 'வெற்றி என்பது  நாம் எத்தனை பேரை நம்முடன் சேர்த்து உயர்த்தியுள்ளோம் என்பதே' என்ற வாசகம் உள்ள ஒரு ஃப்ரேம்.

6. உங்களைச் சிரிக்க வைக்கும் மூன்று விஷயங்கள் அல்லது மனிதர்கள்.
       1. குழந்தைகள்தான் -. மூக்கைத் தூக்கிக் கொண்டு மூச்சை இழுத்துக் கொண்டு மழலை நியாயம் பேசுவது மிகவும் பிடிக்கும்.
       2. பாடம் நடத்தும்போது வெளியுலக சஞ்சாரத்தில் இருக்கும் மாணவர்களின் முகபாவனைகள்
       3. வீட்டிற்குள்ளேயே நடக்கும் சின்ன சின்ன கலாட்டாக்கள். முக்கியமாக புதிதாக நான் கற்றுக் கொண்ட உணவை செய்யும்போது.
   
7.  தாங்கள் தற்போது செய்து கொண்டு இருக்கும் மூன்று காரியங்கள்:
       1. நண்பர்களுடன் சேர்ந்து மேலாண்மை படிப்பிற்காக ஒரு கல்வி நிறுவனம் ஆரம்பிக்க முயற்சிக்கிறேன்.
       2. ஒரு ஆராய்ச்சியில் ஈடுபட்டுள்ளேன்- ஒரு தனி மனிதனின் கொள்கைகளுக்கும், அவன் வேலை செய்யும் நிறுவனத்தின் கொள்கைகளுக்குமான வேறுபாடு,  அந்த மனிதனின் வாழ்க்கைத் தோல்விக்கான காரணமாகிறதா? - Behavioural Ethics
       3. கூடிய மட்டும் என்னை சுற்றியிருப்பவர்களுக்கு -வீட்டிற்கு வெளியிலும்தான் - இருக்கும் மனோவியல் சிக்கல்களை தீர்க்க முயற்சிக்கிறேன் - .


8.   வாழ்நாள் முடிவதற்குள் செய்ய நினைக்கும் மூன்று காரியங்கள்.
       1. ஒரு இனிய முதியோர் இல்லம்.
       2. திருகைலாய யாத்திரை
       3. என்னுடைய கட்டுரைகளை புத்தகமாக வெளியிடுவது.    

9.   உங்களால் செய்து முடிக்கக் கூடிய மூன்று விஷயங்கள்:
       1. புத்தகம் வெளியிடுவது
       2. கல்வி நிறுவனம் ஆரம்பிப்பது
       3. முதியோர் ஓய்வு இல்லம் ஆரம்பிப்பது.
    

10. கேட்க விரும்பாத மூன்று விஷயங்கள்:
       1. யாரையாவது குறை சொல்லும் சொற்கள்.
       2. தீர்க்கவே முடியாத சிக்கல் என்று ஒன்றை வருணிப்பது
       3. தன்னம்பிக்கையை குலைக்கும் வார்த்தைகள்.

11) பிடிச்ச மூன்று உணவு வகை?
        1. பருப்பு உருண்டை குழம்பு
        2. பட்டர் ஸ்காட்ச் ஐஸ்க்ரீம்
        3. திருவையாறு அல்வா எனப்படும் அசோகா (இனிப்பு வகைகள் அனைத்தும் பிடிக்கும் என்றாலும் , இதற்கு 1% மார்க் அதிகம்)

12) அடிக்கடி முணுமுணுக்கும் மூன்று பாடல்கள்?
        1. நின்னை சரணடைந்தேன் கண்ணம்மா - பாம்பே ஜெயஸ்ரீ - இது ஒரு ஆன்மீக பாடலாகவே எனக்குத் தோன்றுகிறது.
        2. எங்களுக்குக் குறையும் உண்டு - வீரமணிதாசன் - 'மனம் தூங்க வேணும்' என்ற வரிக்காக.
        3. பொன்னை விரும்பும் பூமியிலே - டி.எம்.எஸ் - அவருடைய பாடல்களிலேயே இதை மட்டும்தான் என்னுடைய குரலுக்கு பாடமுடிகிறது.

13) பிடித்த மூன்று படங்கள்?
        1. பாண்டவர் பூமி - அடுத்த தலைமுறைக்கு நம்முடைய நினைவுகள்தான் பெரிய பொக்கிசம். அதற்கு ஒரு வீடு அவசியம் என்று புரிய வைத்தது.
        2. தாரே ஜமீன் பர் - மக்கு என்ற வார்த்தையே  சொல்லிக் கொடுப்பதின் குறைபாடுகளை மறைக்கும் ஆயுதம்தான், என்று நான் எப்போதும் சொல்வேன். இந்தப் படமும் அதைத்தான் சொன்னது.
        3. வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன்- நாம் நிற்கும் சுதந்திர பூமி எத்தனையோ துயரங்களைத் புதைத்துக் கொண்டுள்ளது. அதனை மறக்கவே கூடாது.    


14) இது இல்லாம வாழ முடியாதுனு சொல்லும்படியான மூன்றுவிஷயம்?
        1. இறை பக்தி - இது இல்லையென்றால் அடுத்த அடியை எடுத்து வைக்கும் தெம்புகூட இருக்காது என்று நம்புகிறேன்.
        2. என்னுடைய  குடும்பத்தின் நலம் - இது என் மனோ தைரியத்தை பாதுகாக்கும் மந்திர சாவி
        3. உறவுகளின் தொடர்பு   - நிலச்சுமையென நான் வாழவில்லை என்பதற்கான அத்தாட்சி.
             


15) கற்றுக் கொள்ள விரும்பும் மூன்று விஷயங்கள்?

 1. அரைகுறையாக விட்ட வீணை வாசிப்பு
 2. ஆயில் பெயிண்டிங்
 3. இன்னும் கொஞ்சம் மனோவியல்

16. இதை எழுத அழைக்கப்போகும் மூன்று நபர்கள்?
     1. தமிழ் உதயம் - திரு.ரமேஷ்
     2. வசந்த மண்டபம் - திரு மகேந்திரன்
     3. சில மணித்துளிகள்-  பிரணவன்


     நன்றி